Gedownload van YTS.MX
Officiële YIFY-filmsite: YTS.MX
- [Jodie] Hé, jij bent het wekelijks inzicht in de wereld
van je favoriete acteurs en actrices.
Ik ben Jodie Halifax, en dit is de "Zo en zo Podcast".
(automotor draait aan)
(gespannen zachte muziek)
(grind kraken)
(gespannen zachte muziek)
- [Meer] Heb je ooit gevoeld dat je iets hebt gedaan,
een ervaring waar je van gedroomd hebt?
Geen zichtbaar bewijs, geen gevolgen,
maar het achtergebleven litteken achtervolgt je nog steeds.
Je blijft wat onderdrukken je dacht dat er gebeurd was
of is niet gebeurd.
Laten we aannemen dat we alleen maar dromen
en niets van wat we droomden is waar.
Is het trauma van de geheugen houdt de macht, ongeacht
wat de waarheid?
(gespannen, zacht vervagende muziek)
(vogels fluiten)
(motor zachtjes rommelen)
(vogels fluiten)
(telefoon trilt)
(vogels fluiten)
( ratelend hekwerk)
(vogels fluiten)
(gespannen akkoord)
(kloppen op de deur)
(vogels fluiten)
- Ja?
- Hallo, mijn naam is Lake Reed.
We waren aan de telefoon over het interview
met mevrouw Corin Abel.
- Oh, ik weet nog dat ik je afwees.
- Nee, ja, dat heb je gedaan.
Dat dacht ik gewoon misschien ze zou het graag willen heroverwegen.
- Mevrouw Abel is niet geïnteresseerd door met wie dan ook te praten.
Wacht even, hoe ging het met jou? Kom binnen, de poort is op slot?
- Ik sprong over het hek.
- Nou, het gaat niet goed met mij vertrouwd met het strafrecht,
maar dat klinkt veel alsof ik in overtreding ben.
- Nee, ik was niet in overtreding.
Oké, kijk, ik wil alleen maar interviewen.
Ik hoorde dat ze haar film "Wake" opnieuw maken,
en ik weet het niet, ik dacht alleen maar...
- Wat, je dacht wat,
die mevrouw Abel, die dat niet heeft gedaan in de filmwereld geweest
wil al zoveel jaren alles te maken met de nieuwe film.
Goh, waarom geven jullie dit niet op?
Ik bedoel, dit is de tweede keer dat er iemand komt
naar het huisgevoel waar je recht op hebt naar een allesomvattend interview
met mevrouw Abel.
- Tweede keer?
- Ja, maar het verschil is het eerste meisje
gerespecteerde grenzen en jij wil daar misschien aan werken.
(deur bonkt dicht)
- Goed geprobeerd.
(zachte gespannen muzieknoot)
(vogels fluiten)
(gespannen instrumentale muziek)
(metaal krakend)
(gespannen noten)
- Meer.
Wat ben je aan het doen?
(gespannen akkoorden)
(deur krakend)
(deur bonkt dicht)
- Mevrouw Abel?
Hoi. Sorry.
Het was niet mijn bedoeling om zo binnen te komen,
maar ik weet zeker dat jij huishoudster heeft het je al verteld,
Ik ben hier voor het interview.
Ik heb een cadeau meegenomen.
(deur klikt open)
- Ik zei dat je moest vertrekken.
- Ja, ja, maar...
- Akkoord.
- Wat ben je aan het doen?
- Nou, als je niet weggaat,
misschien een politieagent zal vriendelijk genoeg zijn
om u van het terrein te begeleiden.
- Nee, bel de politie niet.
Ik heb alleen een interview nodig
- En ik zei tegen mevrouw. Abel is niet geïnteresseerd.
- Oké, dan zou ik dat doen hoor het graag van haar.
Als zij zegt dat ik moet vertrekken, dan zal ik dat doen.
Maar als je mij laat blijven, Ik beloof het je te geven
een kans om jouw verhaal te vertellen.
- Nou, daar is je antwoord.
U kunt dus uw bloemen meenemen en vertrekken.
Oh, en ik verwacht niet dat je mij nodig hebt
om de poort voor u te openen.
Jij sprong erin.
Je kunt er zeker weer uit springen.
- Wat is je naam?
- Meer Riet.
- Aangenaam kennis te maken.
- Nou, ik weet zeker dat je het gehoord hebt
dat ze jouw film, "Wake", opnieuw maken.
- Dus welk station deed het? je zegt dat je voor werkt?
- Oh, het is een online bedrijf.
- Wat ik vraag is de naam.
- Tabby.
- Het spijt me, mevrouw.
Ik wil alleen controleren of mevrouw... Reed is wie ze zegt dat ze is.
We kunnen het niet zomaar laten vreemdeling het huis binnen.
- Ja. Oké.
- Luxem Media?
- Tevreden?
- Verre van dat.
- Ik hoop dat je Tabby kunt vergeven.
Ze heeft er niet veel ervaring met mensen.
- Ik probeer het 30 jaar bij u, mevrouw.
(grinnikend)
- Weet je, ik plotseling voel me een beetje underdressed
voor de gelegenheid.
- Het maakt mij niet uit.
- O, dat vind ik erg.
- Tabby, wil je het laten zien Meer naar de woonkamer?
Je kunt daar wachten terwijl ik me omkleed.
(zucht)
(levendige kindermuziek)
- [Mickey] Nu, iedereen zingt.
Klaar? Gaan.
(zwak zingend)
(telefoon gaat over)
- Ja.
- [Man] Hallo, is deze meneer? Reed waar ik tegen spreek?
- Ja, wat wil je?
- [Man] Ja, ik bel vanuit Open Health
over de achterstallige rekening.
- Het spijt me, zeg dat nog eens.
- [Man] Ja, ik bel vanuit Open Health
over de achterstallige rekening.
Ik ben bang dat we dat gaan doen vandaag minimale betaling nodig.
- Het spijt me, ik wilde gewoon... Ik heb geen tijd.
(telefoon klettert)
(zwakke, levendige zang)
♪ Als ik mijn kleine Minnie hoor ♪
♪ Joehoe ♪
(autodeur slaat dicht)
(motor zachtjes rommelen)
(zwak zingend)
(gespannen muziek)
(hees ademhalen)
(deur krakend open)
(rolstoel klappert)
- Is dit niet Theodora's dolk?
Dit is veel geld waard.
- [Corin] De echte is, dat is slechts een replica.
Een propmaster heeft er ongeveer 50 gemaakt,
deelde ze uit aan fans en fans.
- Het is mooi.
- [Corin] Ik waarschuw je om het niet aan te raken.
Het mes is meer dan scherp.
Ik moet me verontschuldigen wat Tabby eerder zei.
Je bloemen zijn verre van dodelijk.
- Oh, ik weet zeker dat Tabby het niet meende.
- Voor u is het Tabitha, mevrouw.
- Ik weet zeker dat Tabitha het niet meende.
- Tabby, wil je zetten de bloemen in een vaas
water, alstublieft.
- Ja mevrouw.
Ik denk dat het de kamer zal helpen opfleuren.
- Oh, en breng Lake een lekker kopje thee.
- [Tabby] Zal wel lukken.
- Alsjeblieft.
(spannende muziek)
Hoe lang bent u al verslaggever?
- Ik ben geen verslaggever.
Ik ben een digitale journalist.
- Oh Allemachtig.
Hoe lang ben je geweest een digitale journalist?
- Zes jaar.
- Je houdt van journalistiek, mensen interviewen
uit alle lagen van de bevolking?
- Ja, ja, ja, ja.
- Dat klinkt niet geruststellend.
- Ik hou van wat ik doe.
- Ik ben verrast door wat Tabby me vertelde,
Ik had iets meer vasthoudendheid verwacht.
Ga je het vragen Ik heb nog vragen, lieve,
of moet ik degene zijn die begint?
- [Lake] Ik denk dat mijn eerste vraag is:
hoe ben je actrice geworden?
Ik bedoel, vooral, hoe ben je geland
de hoofdrol van Theodora in "Wake"?
Dat is bekend
na het zien van je auditie,
de regisseur Cassie Wright aan de plek, waardoor jij een rol krijgt
dat zou ertoe leiden dat je een Academy Award zou winnen.
Ik bedoel, je hebt bijna a verslagen duizend actrices met,
Wat was het, een monoloog van drie minuten?
Hoe heb je het gedaan?
- 'Wake' was een leven lang geleden.
Mijn geheugen is niet meer zo goed als vroeger,
maar alles over "Wake" Ik herinner het mij helder als de dag.
(telefoon piept)
- Wat is dit?
- [Corin] Gewoon een zelfgemaakte mengsel van gedroogde kruiden
en bloemen, meestal hibiscus met een vleugje lavendel,
onder andere.
- Andere dingen.
- [Corin] Vraag Tabby naar de recept voordat u vertrekt.
Thee zetten is meer haar taak specialiteit dan de mijne.
Ik drink ze gewoon.
- [Meer] Het is prachtig.
- [Spreker] Geef me een seconde.
- Bedankt.
- [Spreker] Hallo?
- Ja, ja, ik ben er nog.
- Wat is er gebeurd met je hand?
- Ik heb dit al zo lang zolang ik me kan herinneren.
- Oké, daarvoor het interview gaat nog verder,
Ik denk dat het binnen zou zijn Het belang van mevrouw Abel
om te weten wie je werkelijk bent.
En doe niet alsof dat niet zo is weet waar ik het over heb.
Ik was net aan de telefoon met Luxem Media.
Jij werkt daar niet, toch?
- Mijn naam is eigenlijk Lake Reed,
maar ik ben geen journalist.
- [Tabitha] Kijk, wat heb ik je verteld?
Niemand is echt wie ze zeggen dat ze zijn.
- [Lake] Ik ben een actrice.
- [Tabitha] Oh, jeetje.
- Een ambitieuze.
Ik heb een paar reclamespots gemaakt en een studentenfilm.
- Telt nauwelijks.
- Kijk, ik wilde je gewoon heel graag ontmoeten.
- Waarvoor?
- Ze wil de hoofdrol in "Wake".
- Mijn agent heeft mij geboekt auditie voor morgenochtend.
- Oké, niet beledigend bedoeld, maar je kon nauwelijks spelen
de rol van een journalist.
Waarom denk je dat je een hoofdrol kunt spelen?
- Ik niet.
Ik dacht dat je dat misschien wel kon,
Weet je, bel de castingdirecteur
en een paar telefoontjes plegen en...
- Wat zou ik precies zeggen? aan de castingdirecteur?
- Nou, ik weet het niet zeker. I dacht gewoon dat jij dat misschien was
kon aan een paar touwtjes trekken.
- Je klimt over het hek,
jij sluipt dit huis binnen,
en nu poseer je als een journalist allemaal voor een filmrol.
- Ik ben bang dat dat niet zo zal zijn eventuele telefoongesprekken voeren
voor elke castingdirecteur.
Ik ben geen actrice geweest voor een erg lange tijd,
en eerlijk gezegd zie ik het niet waarom zou je willen dat ik dat doe,
zoals je zegt, trek aan de touwtjes.
Het staat gewoon op de lijst.
- Ik heb deze rol nodig.
- Ik kan de rol niet voor je krijgen.
Ik kan je laten zien hoe je het zelf kunt krijgen.
- Ik weet niet wat dat betekent.
- Dat bied ik niet aan eventuele telefoongesprekken voeren.
Wat ik aanbied is veel waardevoller.
Ik zal je de enige techniek leren
Dat leverde mij de rol van Theodora op.
- Jouw techniek.
- Je zei het zelf,
Ik werd ter plekke gecast slechts één monoloog van drie minuten.
Wat nu de wereld en jij Ik weet niet, het is het frame
van de geest die ik eerder moest verwerven Ik sprak zelfs een enkel woord.
Natuurlijk ben je vrij om mijn aanbod af te wijzen...
- Nee, wacht, meen je het echt?
- [Corin] Oh lieverd, ik meen altijd wat ik zeg.
Moet ik dat als...
- Ja ja ja.
Hartelijk dank, mevrouw Abel.
(gespannen noten)
- In mijn tijd lieten we een techniek ontwikkelen
door Constantijn Stanislavski.
Het was een methode waarbij het karakter
zou toegankelijker kunnen zijn voor de acteur:
Kruip in de gedachten van het personage.
En zo het publiek kijken, de regisseur kijkt,
terwijl zelfs de camera draait,
zal geloven dat jij het personage bent.
- Wat voel je wanneer Denk je aan Theodora?
- Verdriet, denk ik.
Ik bedoel bijvoorbeeld
ze pleegt zelfmoord ontsnappen aan haar depressie,
om aan de pijn van haar leven te ontsnappen.
Ik denk dat dat één interpretatie is.
Sommige mensen vinden het inspirerend.
Hoe zou je toegang krijgen tot dat verdriet?
- Nou, ik zou erover nadenken om verdrietig te zijn
en alle eigenschappen van verdrietig zijn,
zoals fronsen en huilen.
- Nou, dat is je tweede fout.
Geen hoeveelheid fysieke kenmerken zou het minste toevoegen
als je de emotie niet goed voelt.
Je doet niet verdrietig.
Je bent verdrietig.
Op dit moment sta je de verdriet om je hart te vullen
totdat je het niet meer voelt kloppen.
- Oké, ik moet verdrietig zijn.
Begrepen.
- Zodat jij het echt kunt voel het, zie zoals zij ziet,
denken zoals zij denkt, of ademen zoals zij ademt,
je moet de vinden donkerste moment in jou.
- Mijn donkerste moment?
- Toen je de meeste wanhoop voelde,
de meeste angst, de meeste wanhopig op zoek naar alles
een vage droom te zijn.
Hoe oud ben jij schat?
25, 26?
- Ik ben 28.
- Nou, in die 28 jaar,
Ik weet zeker dat je je deel van de momenten hebt gehad.
Zeker was er bij tenminste één die donker was.
- Ik denk niet dat ik praat over mijn donkerste momenten
is eigenlijk noodzakelijk.
- Oh, nou, ik ben de enige persoon
waar Theodora momenteel woont,
en ik geloof echt dat dit de enige manier is
dat jij Theodora zult belichamen is als je jezelf meeneemt
naar die donkerste plek waarvan ik weet dat het in jou zit.
- Nou, wat als ik er geen heb?
- Oh mijn liefste, allemaal heeft een donkerste moment.
Je vroeg me hoe ik tot acteren kwam.
Wat ik graag zou willen weten is hoe het met je ging,
- Ik wil iets anders voelen.
Iets wat ik ben geweest mijn hele leven voelen,
iets anders.
En om dat te kunnen doen, moet ik doen alsof
iemand anders zijn.
- Nou, dat is je eerste fout.
Als je handelt, doe je dat niet Doe net alsof je iemand anders bent.
Jij bent iemand anders.
Alles goed, lieverd?
Wat is er aan de hand?
Vind je het erg als ik gewoon je toilet gebruik?
- Natuurlijk.
(gespannen noten)
(telefoon trilt)
- Hallo.
- [Michael] Godzijdank I stond op het punt te gaan zoeken
in het overlijdensbericht voor uw naam.
Heb je een van mijn e-mails gelezen?
Ik denk dat het niet uitmaakt nu ik je heb.
- Ja, die heb ik niet gehad kans om ze te bekijken.
- [Michael] Kijk, meer, we zijn samen geweest,
wat, vijf, zes jaar,
en ik heb jou tenminste te pakken gekregen ruim honderd audities.
En hey, ik geef toe: je engageert je.
Ik bedoel, dat doe je echt.
Je hebt nog nooit een gemist enkele auditie, maar goed...
- Zeg het gewoon.
- [Michael] Je bent er gewoon niet.
Jouw acteerwerk, bedoel ik
Iedere keer als ik je wegstuur,
ze zeggen altijd hetzelfde.
Ze is er gewoon niet.
En ik probeer het niet om je gevoelens te kwetsen,
maar je kunt niet vluchten voor de waarheid,
en de waarheid is dat ik je moet laten gaan.
Het is niet alleen het acteerwerk.
Zorg jij goed voor jezelf?
Ik bedoel, het flauwvallen.
- Oké, maar dat doet niet ter zake.
- [Michael] Wat is het? punt, Lake, vertel me,
omdat ik hier zit mijn kantoor probeert het nu
om redenen te bedenken I zou je niet moeten laten gaan,
en eerlijk gezegd dat--
- Oké, ik ga halen de hoofdrol in "Wake".
- [Michael] Ik heb je naam al opgevraagd
van die auditie.
- Boek mij dan gewoon opnieuw. - [Michael] Ik weet het niet.
- Doe het gewoon.
Alsjeblieft, Michael, luister,
Ik ben in haar huis.
- [Michael] Waar heb je het over?
- Corin Abel, ik ben in haar huis.
- [Michael] Ik weet niet wat soort grap die je uithaalt.
- Ik speel niet.
Ik zit met iedereen in deze rare kamer
van deze vreemde uniformen,
waarschijnlijk kostuums van haar bewegingen of zoiets.
- [Michael] Wat?
Oh jee, dat ben je echt nu in haar huis.
Wat in de, hoe heb je, wil ik het überhaupt weten?
- Ze heeft mij uitgenodigd
- [Michael] Een van de meest gerespecteerde actrices,
een Academy Award-winnaar.
Waarom zou ze jou gewoon uitnodigen?
- Ik heb te veel bij me vind het vervelend om daardoor beledigd te zijn,
maar het is een lang verhaal,
en het korte ervan is dat ze mij gaat helpen
met mijn acteerwerk.
Ik meen het.
Dus boek mij gewoon opnieuw morgen de auditie.
- [Michael] Ik weet niet...
- Alsjeblieft. Ik smeek je.
- [Michael] We proberen het nog een keer.
- Oké, dat is alles wat ik nodig heb.
(gespannen noten)
- [Jodie] Daar gaan we.
- [Corin] Is het aan het opnemen?
- [Jodie] Ja.
- [Corin] Tabby, breng Jodie mee hier een lekker kopje thee.
- [Jodie] Oh, dat hoeft niet.
- [Corin] Oh, alsjeblieft.
Het is een genoegen je te zien.
- [Jodie] Bedankt, Tabitha.
- [Tabitha] Nee, je kunt me Tabby noemen.
- [Corin] Hoe lang heb je dat al? biografieën geschreven?
- [Jodie] Ongeveer zeven jaar.
(gespannen noten)
- Hé jongen, is dit het Reed-huis?
Het huis van je ouders?
Kun je ze gaan halen?
- Kan ik u helpen?
- Ja, ik heb het medische bed dat je besteld hebt.
- Oh ja, stop op de oprit.
Het hoort in de kelder terecht te komen.
- Wat gebeurd er?
- Mama voelt zich niet lekker.
We hebben haar nieuwe bed gekregen maak haar comfortabeler.
(gespannen noten)
- [Man] Wie heeft Kirk Robin dan vermoord?
- [Vrouw] Ik weet het niet.
- [Man] Heb jij Robin niet aangevallen?
- [Man] Ik maak bezwaar, edelachtbare en stel dat de laatste vraag
uit de archieven worden geschrapt.
Het is slechts een poging daartoe invloed op deze intelligente,
ruimdenkende en meest intellectuele jury.
- [Rechter] Bezwaar gegrond.
- [Man] Dank u, Edelachtbare.
Dat is alles.
(gespannen noten)
(gereedschap klikken)
(deur krakend)
(gespannen noten)
- Het spijt me, ik hoop dat ik dat doe duurde niet te lang.
- Voel je je beter, lieverd?
- Pardon?
- Zenuwen, hè?
- Ja, ja, gewoon zenuwen.
- Voor de volgende techniek,
Wil je de kaarsen voor mij, lieverd?
- Ja natuurlijk.
- [Corin] Ik neem aan van wel bereid je voor op de rol.
- Ja, ik heb het script in mijn tas.
- [Corin] Je kent het niet uit je hoofd.
Haar laatste monoloog, schat, je kent het wel.
- Ja, het is vlak ervoor ze pleegt zelfmoord.
(gespannen noten)
(tik-tak)
(gespannen noten)
(tik-tak)
(gespannen noten)
(vlammen suizen)
Zei je iets?
(gespannen noten)
Wat leuk voor mij.
- In de vroege ochtenduren,
de meest bijzondere droom kwam tot mij.
Ik was helemaal alleen in een oceaan, alleen ik.
Ik schopte met mijn benen om mezelf drijvend te houden.
Zo koud en alleen, ik keek zo ver als ik kon,
maar er was geen land in zicht.
Het water spatte er tegenaan de zijkanten van mijn gezicht,
en dan mijn armen en mijn benen werd zwaar van uitputting.
En toen begon ik te zinken.
De angst trof mij als een bliksemschicht.
Dit was het, dacht ik.
Mijn dood was over mij gekomen.
Het duurde tot de vijfde keer dat mijn hoofd ten onder ging
dat ik besefte dat ik nog kon ademen.
Ja, ja.
Het water vulde mijn mond en vulde mijn longen,
maar ik ademde nog steeds.
Hoe is dit...
Hoe hoe,?
- Hoe is dit mogelijk?
Dus ik zonk verder en verder naar de diepte
van de oceaan, tot nu toe en zo diep tot aan de zon
kon mij niet meer bereiken.
Ik werd dit, deze onbeduidende pijn,
dit stukje leven gewoon,
gewoon een drijvende oceaan.
Ik was niet dood, dat wist ik. maar ik leefde ook niet.
Ik was daar gewoon aan het verkwisten in de oceaan.
Donkere ruimtes.
Donkere oceaan.
Mijn donkere oceaan.
En hoe dacht ik erover,
en het was tenslotte geen droom.
(snuiven)
- Ik ben gehandicapt.
Ik bedoel, Corin, dat was geweldig.
Dat was meer dan geweldig.
Dat was briljant.
Als ik maar zo kan handelen 1/10e van je talent, dan...
- Niet 1/10e, mijn liefste, alles.
Als je deze monoloog reciteert,
het zal zijn alsof ik de woorden uitspreek.
(lade schuift open)
(lade schuift dicht)
(gespannen noten)
(zwak geklets op televisie)
- [Karakter] Moeder, vader, iedereen, (onduidelijk)--
(statisch zoemen)
(zwak geklets op televisie)
(statisch zoemen)
(gespannen noten)
- Kijk mij aan, ik kan het al zie Theodora's duisternis
in jouw ogen.
Het is mooi.
Om een ​​personage te worden, jij elke vezel moeten smelten
van het feit dat het in jou zit.
Als een dubbele geest.
Ik neem aan dat je mijn verhaal al kent.
- [Meer] Stukjes en beetjes.
- Het was zes maanden later de release van "Wake".
De producenten waren erg verbaasd dat het een succes was,
een slaperhit.
Ik heb net een academieprijs gekregen.
Ik bedoel, het had zo moeten zijn het hoogtepunt van mijn leven.
Toen gebeurde de crash.
Nou, mijn agent zat op de passagiersstoel
en hij was op slag dood.
- Oh, ik heb gelezen dat het een hert is kwam de weg op
en hij zwenkte uit om het niet te raken.
- Oh, dat heb ik tegen de politie gezegd.
Vóór de crash, daar was deze wolk in mijn hoofd.
Ik leefde niet, niet echt.
Roem en fortuin zijn dat wel sterke en krachtige dingen.
Ze zijn gewoon oppervlakkig.
Ik weet niet wat het was,
als het de lichten waren, de camera.
Deze wolk zat altijd in mijn hoofd.
Zelfs als het stil was, was er geen zon.
En als het regende, regende het heel hard.
Sluit je ogen.
Ik breng je terug tot mijn donkerste moment.
Alles was zwart.
Ik kon de sirenes in de verte horen.
Ze waren duister, zoals,
als een droom vlak voordat je wakker wordt.
Daarbuiten was er niets.
Niets daarboven. Niets eronder.
Gewoon in mijn hoofd met de wolk.
Ik moet het bewustzijn hebben verloren
omdat alle geluiden verdwenen,
en toen ik wakker werd, was ik dat ook verbonden met al deze machines.
Ik kon me niet bewegen.
En er kwamen een dokter en twee verpleegsters binnen.
Ik hoorde mijn hart bonzen in mijn borst
naarmate ze dichterbij kwamen.
Uiteindelijk vertelde de dokter mij het nieuws.
Ik was verlamd vanaf mijn middel,
dat ik nooit meer zou lopen.
Ik probeerde mezelf ervan te overtuigen het was een wrede grap,
dat het niet echt was.
Ik was aan het dromen.
Ik bleef tegen mezelf zeggen: word wakker,
Wakker worden, wakker worden.
Dit is niet echt.
Wakker worden.
Maar dat deed ik niet.
Ik lag nog in bed en ik kon me niet bewegen.
Mijn benen waren als knuffels.
(stotteren en zachtjes snikken)
- Corijn?
Corijn?
Tabitha!
Ze had het over haar ongeluk, en toen...
- Oké, wacht maar in de foyer.
Doe het gewoon. Gaan.
Je bent in orde.
Corin, ik ben hier.
Het is Tabby.
Ik ben hier.
Je bent in orde. Je bent in orde.
- [Michael] Hier, ik breng je naar boven.
Hoe gaat het met haar?
- [Vrouw] Die zijn er enkele signalen die ik zie
dat betekent dat ze een krijgt beetje erger dan mijn laatste bezoek.
- [Michael] Hoe lang nog? denk je dat ze dat heeft?
- [Vrouw] Ze is redelijk dichtbij.
- [Michael] Is er iets? wat we voor haar pijn kunnen doen?
- [Vrouw] Nou, dat is ze al bij de volgende dosis morfine
voor haar grootte en lichaamsgewicht op dit moment.
Maar zelfs dat zal alleen maar zoveel doen.
(flauw sprekend via de microfoon)
(vogels fluiten)
- [Michael] Hallo
- Michaël.
- [Michael] Ik heb het gedaan.
Ik heb de castingdirecteur gebeld.
Ik heb je auditie omgeboekt.
Ik zie nog steeds niet hoe jij gaat er komen...
- Waar heb je dat interview vandaan?
- [Michael] Ik weet het niet.
Het verscheen toen ik haar naam hoorde.
Weet je wat ik nog meer vond?
- Wat?
- [Michael] Ze is bang voor water,
en voor haar rol in "Wake" hadden ze dat ook
om een ​​gigantisch binnenhuis te bouwen zwembad dat op leek
tegen haar borst om de oceaan na te bootsen,
heeft de productiekosten als een gek opgeschroefd.
Maar als je zoveel trek hebt...
- Over de rijder die meeging ontbreekt, zegt het interview
dat ze het nooit heeft gehaald, maar ze was hier bij Corin's huis.
- [Michael] Corin, wat, zijn vind je nu beste vrienden leuk?
- Oké, luister...
- [Michael] Wat ben je aan het doen?
- Luister gewoon.
- [Michael] Kijk, net als ik heb binnenkort een vergadering.
- Wacht, wacht even.
- [Jodie] Oké. Oké.
- Dat ben ik niet.
Dat is Jodie.
- [Michael] Wie is Jodie?
- Jodie Halifax, de schrijver die vermist is.
Michael, je moet doorgaan.
(flauw sprekend via de microfoon)
- Oké, wat ik probeer te zeggen is dat
ze kon niet gegaan zijn ontbreekt vóór het interview
omdat ze hier bij Corin's huis was.
- [Michael] Sorry, Lake, ik moet gaan, oké.
Ik bel je later wel.
Ik bel je wel, oké?
Oké.
(vogels fluiten)
- [Jodie] Er is iets wat er in dit huis gaande is.
Corin, zo is ze niet iedereen die ik ooit eerder heb ontmoet.
Ze begrijpt me, ze begrijpt me echt.
Ze lijkt mijn gedachten te kennen zelfs voordat ik ze heb gezegd
en zegt vreemde dingen,
dat er een pot was, een glazen pot.
Het was, misschien ben ik aan het hallucineren,
maar ik zag, ik weet niet wat ik zag.
Ik dacht dat het het horloge van mijn broer was,
maar dat is onmogelijk omdat Ik ben het kwijtgeraakt nadat hij stierf.
Maar daar was het.
Ik kan mijn eigen ogen niet eens meer geloven.
(onduidelijk)
En dat is het engste gevoel in de wereld.
Ik weet niet wat dit is,
maar ik voel, ik voel...
- Wat voel je, Jody, wat voel je?
- [Jodie] Zit vast.
(gespannen noten)
(gespannen snaarnoten)
(hijgend)
(glas verbrijzelt)
Wat is er gebeurd, wat?
- Nee, ik zag...
- Wat?
Kijk, het is prima.
Oké, maak je er geen zorgen over.
- Het spijt me.
- Ga gewoon naar binnen.
We willen mevrouw Abel niet laten wachten.
- Ja, ik heb iets van jou gebroken.
(gespannen noten)
Het spijt me heel erg.
Ik betaal het voordat ik ga.
- Nee, niet nodig, niet nodig.
Wat zag je erin?
- Niets.
- Je zegt niets anders dan je ogen verraden je.
Het spijt me als ik je liet schrikken.
- Het spijt me, weet je zeker dat alles in orde is?
- Maak je geen zorgen over mijn toestand.
Zeg je, nu je hier bent,
het was de helderste plek van mijn dag.
- Dat zeg je alleen maar om mij een beter gevoel te geven.
- Waarom zou ik dat willen doen?
Laten we zeggen dat ik ook maar het minste krijg hoofdpijn of maagpijn
of hartzeer, ik zal het vertellen Tabby en wij zullen stoppen
het hele ding.
(glas rinkelt)
- Oké.
Dus de wolk in je hoofd, was het er nog?
na het ongeval?
- Sterker nog, het werd groter en groter.
Het was niet zo scherp.
Het was meer vervaagd, maar het was nog steeds een gemompel.
Het bleef mij eraan herinneren.
- Herinner je je aan wat?
- Dat ik in de val zat.
Ik zat nog steeds in een gevangenis.
Een gevangene in mijn gedachten en een gevangene in mijn eigen lichaam.
Heb je ooit zoiets gevoeld?
Misschien niet in mijn lichaam, maar wel in mijn geest.
Nou ja, je weet wel, de wolk waar je het over hebt, ja,
voor mij is het niet echt een wolk, het is meer een schaduw.
- Wie werpt deze schaduw?
- WHO?
- Misschien moet ik vragen, wat werpt deze schaduw?
Hoe voelt het?
- Koud, denk ik, en ver weg.
Heel erg ver weg.
En het komt van achter mij
en je een beetje voelen als een pop, een marionet,
en hij speelt met mijn snaren.
- [Corin] Volgt dit? jij waar je ook gaat?
- Mm-hmm.
- Heb je hier met iemand over gesproken?
- Nee.
Jij bent de eerste persoon die ik het heb verteld.
- Nou ja, dan zal dat wel zo zijn wees ons kleine geheimpje, hè?
Ik heb een eigen geheim.
Het allereerste moment dat ik elkaar ontmoette jij, mijn wolk verdween.
De zon kwam op.
Ik kon de warmte voelen.
Het was als een stralend vuur.
Misschien kan ik de gunst teruggeven.
Wij kunnen jouw schaduw ook laten verdwijnen.
Ik vraag me af, wat zou jij doen doen als je schaduw weg was?
Zou je nog steeds over hekken springen?
en proberen filmrollen te krijgen?
- Nou, ik denk het wel heb nog niet zo ver nagedacht.
Toen je het vertelde mij over het ongeval
en wakker worden in het ziekenhuisbed,
Nou ja, ik zag het al in mijn hoofd.
Het was alsof ik daar was.
Ik voelde het in mijn lichaam,
je hart klopt in mijn borst.
Ik weet niet hoe ik het moet uitleggen,
maar het was alsof ik jou was.
- Dan de techniek, het werkt.
Dat was mijn donkerste moment.
Voor jou om Theodora te bewonen, je moet de jouwe vinden.
Kunt u het zich herinneren?
- Ik weet niet of ik dat wil.
- O, ik zal je helpen.
Kijk in de vlam.
Laat het je van alles zuiveren.
(gespannen melodienoten)
(beklijvende melodienoten)
(porselein zachtjes rammelend)
(beklijvende melodienoten)
- Mama?
(beklijvende melodienoten)
Mama?
(asfalt kraken)
(voetstappen bonzen)
(zucht)
(papier ritselt)
(druppelend water)
(water klotsen)
(wind huilt zachtjes)
(gas sissend)
(voetstappen klonteren)
(riem rammelt)
(lade schuift open)
(ketel fluiten)
(fluitend vervagen)
(servies rammelt)
(lichtschakelaar klikt)
(servies rammelt)
(water stroomt uit de kraan)
(gespannen akkoorden)
(bonkende voetstappen)
- [Michael] Wat is dat?
Meer, meer, kom op, kom op.
(Meer snikken)
- [Meer] Nee. Stop.
- [Michael] Het brandt.
- [Meer] Nee, stop.
- [Michael] Het brandt. Het spijt me.
(Meer snikken)
- [Corin] Meer.
Meer
- Wat is er gebeurd?
- [Tabitha] U viel flauw, mevrouw.
- Ik viel flauw.
Oh mijn God, het spijt me zo.
Ik krijg het alleen zo als ik auditie heb
en ik denk dat dit zoiets is als een keer...
- [Tabitha] Je denkt: wat?
- Ik heb last van flauwvallen, maar het is geen probleem.
- Heb je een dokter gezien?
- Zoals ik al zei, het is niet erg.
Ik krijg het alleen zo als ik echt gestresst ben.
Waar is mijn tas?
Je hebt mijn spullen doorzocht.
- Nou, ik ben blij dat ik dat gedaan heb.
Je voelde je nieuwsgierig, was jij dat?
- Corin, het spijt me zo.
Dat dacht ik gewoon misschien er waren enkele acteeraantekeningen
daar of iets dat mij zou kunnen helpen...
- [Tabitha] Inbraak, fraude, en nu diefstal.
Mis ik iets?
- Ik bedoelde geen gebrek aan respect.
- Oké, ik ben benieuwd wat jouw definitie is
van respect is.
- Het zal niet meer gebeuren.
- Heb ik je woord?
- Ja.
- Dan is het water onder de brug.
Het moment vlak voor je viel flauw, wat je ook voelde,
wat er ook in je hart was, in gedachten, gebruik het.
Gebruik het allemaal, zoals jij Zeg, Theodora's woorden.
Je zult verrast zijn hoe krachtig kan het zijn.
Is dat niet zo, Tabby?
Theodora's woorden, mijn woorden, zal jou ook nieuw leven geven.
Wanneer je klaar bent, lieverd, speel voor mij.
- In de vroege ochtenduren,
de meest bijzondere droom kwam tot mij.
Ik was in een oceaan, helemaal alleen.
- Het moet gewoon een black-out zijn.
(spookachtige, gespannen tonen)
- [Corin] Oké, alsjeblieft.
- In de vroege ochtenduren,
de meest bijzondere droom kwam tot mij.
Ik was in een oceaan, helemaal alleen.
Alleen ik.
Ik schopte met mijn benen om mezelf drijvend te houden.
Het water spatte er tegenaan de zijkanten van mijn gezicht.
Ik keek zo ver als ik kon, maar er was geen land in zicht.
Niemand te bekennen.
Zo koud en alleen, ik zweefde rond,
mijn armen en benen groeiden zwaar van uitputting.
Toen begon ik te zien...
(beklijvende melodienoten)
(servies rammelt)
- [Michael] Meer?
Breng dit naar je moeder.
(beklijvende melodienoten)
(pijnlijk hoesten en grommen)
(beklijvende, gespannen melodienoten)
(motor zachtjes rommelen)
(vegetatie knarst onder de voeten)
(blazende wind)
(plastic zak kreukt)
(vuil wordt geschept)
(moeilijk ademhalen)
- Wat gebeurd er?
Wat is dit allemaal?
- [Corin] Het brengt balans.
- Evenwicht ten opzichte van wat?
- Oh, je zult er snel achter komen.
- Wie ben je?
- Oh, mijn leven werd mij ontnomen,
het leven dat ik had moeten hebben.
Terwijl jij, Lake Reed,
je hebt je hele leven voor je.
Toch liet je jezelf toe stagneren, maar je zult leren.
Alle dingen komen in evenwicht, en evenwicht komt in alle dingen.
- Heb je dat met Jodie gedaan?
Breng haar evenwicht?
- Ik probeerde haar te helpen.
- Dat was zij, nietwaar?
- Maakt het echt uit?
- Zeg eens.
(beklijvende melodienoten)
- Tabby heeft jarenlang zo hard geprobeerd
en we hebben Jodie gevonden.
- Dit is gek.
Dit is verdomd gek.
Maar ze had nog steeds de wil om te leven.
Mijn fout was dat ik aan haar dacht was dichtbij haar breekpunt.
Beste, je bent al gebroken.
(krekels fluiten)
(beklijvende melodienoten)
Nu...
- Tabitha?
(kreunend van de pijn)
Wat ben je aan het doen?
(onduidelijk)
- Zeg eens!
Jij, jij hebt je eigen moeder vermoord.
- Nee.
- Ik heb je gedachten gezien.
- Dat deed ik niet.
- Leugens zullen je niet redden.
Ik kan me niet voorstellen hoe pijnlijk, hoe zielig zou het zijn
om te leven met je verleden dat je in de schaduw stelt
elk moment, elke ademhaling.
Maar je hebt niet geleefd, hè?
Nee, je bestaat gewoon.
Dat klopt, Meer.
Het is allemaal hier.
- Nee, dat heb ik niet gedaan!
Ik heb gewoon niets gedaan.
(snuiven)
En ik hield zoveel van haar.
- Het moment dat je keek weg, (onduidelijk).
En ik zal je vertellen, Lake,
Je zult heel lang gaan slapen.
(onduidelijk)
Je zult wakker worden.
(beklijvende melodienoten)
(hoesten)
(pijnlijke hoest)
(beklijvende melodienoten)
(spookachtige notities)
- [Michael] Breng dit naar je moeder.
(onduidelijk)
- [Meer] Nee, nee.
(hijgend)
(beklijvende melodienoten)
(upbeat muziek)
♪ Ik was vervaagd ♪
♪ Ik verloor het contact ♪
(telefoon trilt)
Hallo.
- [Michael] Hoe verliep de auditie?
- [Meer] Ik ben niet gegaan.
- [Michael] Wat doe je, wat ga je nu doen?
- [Meer] Ik weet het niet, de opties zijn eindeloos.
- [Michael] Meer, meer, meer!...
(upbeat muziek)
♪ Als je ♪ belt
♪ Ik zal volgen ♪
♪ Waar je heen gaat ♪
♪ Ik zal er zijn ♪
♪ Als ik sterf ♪
♪ Voordat ik leef ♪
♪ Ik verlaat mijn ziel niet ♪
♪ Voor God om te nemen ♪
♪ Omdat het niet aan hem is om in de hemel te blijven ♪
♪ Ik wil dat je het krijgt ♪
♪ Om voor altijd vast te houden ♪
♪ Het heeft even geduurd ♪
♪ Laten we verdwijnen naar een warmere maand ♪
♪ Ik was aan het verliezen ♪
♪ De lucht weigert mij ♪
♪ Ik huilde dagenlang ♪
♪ Als het pijn doet ♪
♪ Ik zal haar vinden ♪
♪ Als je verbrandt ♪
♪ Ik zie je daar ♪
♪ Als ik sterf ♪
♪ Voordat ik leef ♪
♪ Ik verlaat mijn ziel niet ♪
♪ Voor God om te nemen ♪
♪ Omdat het niet aan hem is om in de hemel te blijven ♪
♪ Ik wil dat je het krijgt ♪
♪ Om voor altijd vast te houden ♪
♪ Als ik sterf ♪
♪ Voordat ik leef ♪